Co byś zrobił, gdyby świat, który znasz, przestał istnieć, a jedyną szansą na przetrwanie była ucieczka w nieznane? „Dzieci lodu” to postapokaliptyczna opowieść o końcu cywilizacji, desperackiej walce o życie i próbie zbudowania nowego społeczeństwa w jednym z najbardziej niegościnnych miejsc na Ziemi – na skutej lodem Antarktydzie.
„Dzieci lodu” – postapokaliptyczna wizja końca świata
Wyobraź sobie, że świat, jaki znasz, znika. Nic już nigdy nie będzie takie jak wcześniej, a Ziemia pogrąża się w chaosie. Musisz opuścić miejsce, z którym wiążą się wspomnienia i emocje, podjąć ucieczkę, by ocaleć – nie wiedząc, co czeka cię dalej, w rzeczywistości, w której trudno mówić o jakiejkolwiek normalności.
O czym jest książka „Dzieci lodu”?
„Dzieci lodu” to nie tylko opowieść o świecie, który przestał istnieć. To przede wszystkim historia walki o przetrwanie i próby przystosowania się do nowych, skrajnie niesprzyjających człowiekowi warunków. Na szali leży nie tylko życie najbliższych, wielu z nich nie udało się uratować, ale również przyszłość całego gatunku.
Droga ku ocaleniu – fabuła bez litości
Liza wraz z rodzicami wyjeżdża na objazdowe wakacje po Europie. Gdy przebywają w Lizbonie, świat otrzymuje tajemniczy komunikat. Jedni uznają go za element międzynarodowego konfliktu, inni gorączkowo szukają drogi ucieczki, mając na to zaledwie 30 dni, a jeszcze inni godzą się z nieuchronnym końcem, pozostając w domach, w ramionach najbliższych.
Podróż do odległego zakątka świata, obserwowana przez obcych śledzących każdy ruch ludzi, okazuje się zaledwie początkiem trudności. Po wyczerpującej wędrówce rozpoczyna się kolejny etap: walka o życie w ekstremalnych warunkach klimatycznych, w miejscu, gdzie jak dotąd nikt nie wierzył, że da się przetrwać. Każdy etap tej drogi, od ucieczki po życie na „ziemi ocalonych”, pociąga za sobą kolejne ofiary.
Nowe społeczeństwo w obliczu zagłady
Autor nie ogranicza się wyłącznie do motywu podróży. Sprawnie lawiruje czasem, wplatając wyrywkowe historie bohaterów sprzed zagłady i stopniowo wprowadzając nowych uczestników opowieści. Społeczność zbudowana z ocalałych musi nauczyć się funkcjonować w warunkach dyktowanych przez bezlitosne otoczenie. Korzystają z tego, co udało się zabrać, ale szybko okazuje się, że największym zagrożeniem obok mrozu jest ludzka natura.
Przecież nie po to ocalono tych, którzy mieli stworzyć nowe społeczeństwo, by teraz pozwolić mu wyginąć, prawda?
Antarktyda jako nowy dom i nowe zagrożenie
Po brutalnej podróży autor przenosi czytelnika na surowy, lodowy ląd Antarktydy. Bohaterowie reagują w sposób skrajnie ludzki, a społeczność budowana niemal od zera jako fundament przetrwania obiera empatię, wzajemne wsparcie i pomoc najsłabszym. Jednocześnie szybko staje się jasne, że jednostka nie przetrwa bez grupy; liczy się współpraca, dzielenie się zasobami i wspólna walka o życie w ciasnej przestrzeni, która ma stać się ich nowym, wiecznym domem.
Jednak pionierskie badania prowadzone przez naukowców na lodowcu, choć początkowo motywowane dobrymi intencjami, wymykają się spod kontroli. W efekcie rodzi się zagrożenie, które może okazać się dla człowieka śmiertelne.
Postapokalipsa, fantastyka i emocje – gatunkowy miks
Moim zdaniem autor zręcznie miesza kilka gatunków. Postapokaliptyczny klimat jest tu punktem wyjścia do czegoś znacznie większego. Wątki badań pozbawionych moralnych i etycznych hamulców sięgają w stronę fantastyki, a pomiędzy dynamiczną akcją subtelnie przemyka motyw miłosny.
Czy takie połączenie może się udać? Po początkowej rezerwie jestem zachwycona zarówno pomysłem, jak i jego realizacją. Szczególnie przekonujące jest oddanie trudów życia na Antarktydzie. Zakończenie pozostawia przestrzeń na kontynuację i sprawia, że z zainteresowaniem myślę o dalszych losach bohaterów ludzkich i nie tylko.
Więcej o tym i innych tytułach autora poczytasz tutaj: DZIECI LODU – Tom Rob Smith – Wydawnictwo Albatros