Nie każdy bohater kryminału musi być charyzmatycznym ideałem. Imma Tataranni udowadnia, że upór, ekscentryczność i bezkompromisowość mogą być równie fascynujące jak nieskazitelna odwaga. „Tajemnica Serra Venerdi” to historia, w której śledztwo prowadzi przez mroczne sekrety przeszłości, rodzinne zależności i pełne ironii zakamarki włoskiej rzeczywistości.
Kim jest Imma Tataranni?
Czy główny bohater kryminału zawsze musi być nieskazitelny i budzić powszechną sympatię? A może znacznie ciekawiej jest stworzyć postać pełną wad, ekscentryczną i nieprzewidywalną? Taka właśnie jest Imma Tataranni – włoska prokuratorka, która z determinacją zakłada swój niewidzialny mundur i bez wahania zanurza się w najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury, by odkryć prawdę o zbrodni.
Imma jest matką, żoną i kobietą głęboko przywiązaną do własnych zasad. Ceni sprawiedliwość, szanuje prawo i nie toleruje nierówności, ale równie mocno nie znosi zmian, sprzeciwu czy bycia lekceważoną. Bywa zgorzkniała i uparta, jednak jej przenikliwy umysł sprawia, że trudno przejść obok niej obojętnie.
W najnowszym śledztwie mierzy się z zagadką, która mogłaby wyjść spod pióra Agaty Christie.
Zagadka zamkniętego pokoju i tajemnice sprzed lat
W mieszkaniu zamkniętym od środka odnalezione zostają zwłoki młodej kobiety. Wszystko wskazuje na to, że prowadziła rozwiązłe życie, lecz kolejne odkrycia burzą ten obraz i ujawniają zupełnie inną prawdę. W trakcie dochodzenia dochodzi również do kolejnego przestępstwa, a liczba podejrzanych rośnie z każdą stroną. Kto zabił dawną znajomą Immy? Jakie sekrety skrywają włoskie rody i rodzinne historie? I czy prawda, która wyjdzie na jaw, okaże się bardziej szokująca niż samo morderstwo?
Sprawa kryminalna przeplata się z życiem prywatnym bohaterki, dzięki czemu fabuła zyskuje dodatkową głębię. „Tajemnica Serra Venerdi” to piąta książka Marioliny Venezii i trzeci tom cyklu z Immą Tataranni, który bez większego problemu można czytać jako samodzielną historię.
Włoski klimat, ironia i nieoczywisty humor
Autorka swobodnie bawi się językiem, nadając dialogom i opisom wyrazistą ironię oraz charakterystyczny, momentami przewrotny humor. To jednak powieść wymagająca skupienia – liczne gry słowne, odniesienia kulturowe i historyczne oraz zawiłości fabuły nie pozwalają czytelnikowi na chwilę nieuwagi. Venezia z dużą wprawą prowadzi odbiorcę przez geograficzne i historyczne zakątki Italii, jednocześnie kreśląc barwny obraz lokalnych społeczności i ich przywar.
Dla mnie było to pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale z pewnością nie ostatnie. „Tajemnica Serra Venerdi” okazała się inteligentnym, klimatycznym kryminałem z wyrazistą bohaterką, która daleka jest od ideału i właśnie dlatego tak łatwo zapada w pamięć.
Więcej o książce przeczytasz tutaj: Oficyna Literacka Noir sur Blanc