Są historie, które zmieniają spojrzenie na życie i śmierć. „Historia pewnego serca” Rachel Clarke to opowieść o dziewięcioletniej Keirze i jej rówieśniku Maxie – dwójce dzieci, których losy splata tragiczny wypadek i szansa na życie drugiego człowieka dzięki transplantologii. To książka o nadziei, poświęceniu i niezwykłej sile ludzkiego ducha.
Historie, które rozmijają się zgodnie z wyobraźnią autora i czytelnika. Historie, które pisze samo życie, a czujny obserwator potrafi je przekształcić w urzekającą opowieść, jaka jeszcze sto lat temu wydawałaby się niemożliwa. Tak jest w przypadku tej książki i losów dwojga obcych sobie dzieci: dziewięcioletniej Keiry oraz jej rówieśnika Maxa. Ona, podróżując z rodziną samochodem, ulega wypadkowi. On od kilku miesięcy przebywa w szpitalu, gdzie czas nieubłaganie płynie, a szansa na ratunek wydaje się coraz mniejsza.
„Historia pewnego serca” – transplantologia w praktyce
Losy tych bohaterów nie są literacką fikcją; życie samo napisało ten scenariusz. Dla jednej rodziny oznacza on tragiczny finał, lecz z tej tragedii wynika szansa dla drugiego, obcego człowieka. Rachel Clarke relacjonuje historię dzieci, z których jedno – wskutek urazu – staje się, za zgodą najbliższych, dawcą narządów. Drugie natomiast oczekuje na swoją szansę. Autorka przedstawia rzeczywistość skrupulatnie, z powagą i szacunkiem wobec człowieka, jednocześnie przybliżając medyczne aspekty transplantologii. Opisuje jej burzliwą historię: od nieudanych prób po spektakularne sukcesy, z których dziś korzysta współczesna medycyna, umożliwiając uratowanie życia. Złożony proces przekazania i przyjęcia narządów został ukazany jasno i przejrzyście, z pełnym poszanowaniem zarówno kilkuletnich bohaterów, jak i ich rodzin.
Emocje, nadzieja i etyka
Emocje, nadzieja i etyka
„Historia pewnego serca” nie jest łatwą lekturą, ale daje poczucie spełnienia i satysfakcji. Tragedia i poczucie niesprawiedliwości splatają się tu z napięciem i obawą, że dziecko może nie doczekać ratunku. Skoordynowana procedura – od stwierdzenia śmierci mózgu, przez uzyskanie zgody od najbliższych, sparowanie narządów z tymi, którzy ich najbardziej potrzebują, aż po pobranie i wszczepienie serca biorcy – ukazuje ogrom pracy, wiedzy i empatii personelu medycznego. Wszystko odbywa się przy wsparciu psychologicznym, zapewnianym każdej ze stron tego dramatycznego procesu.
Takie historie dają nadzieję i pokazują, że nawet w obliczu ogromnej tragedii, jaką jest śmierć bliskiej osoby, mogą kryć się pokłady dobra i szansy na życie dla innych
„Historia pewnego serca”
Rachel Clarke
Wydawnictwo Mando
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat transplantologii, zapraszam do wpisu o postaci Mariana Zembali: „Zembala” – biografia człowieka, który chciał dorównać bogom. Recenzja książki Kortki i Watoły – Książka w pigułce